دراین نوروز باستانی خیال آمدنت را به آغوش

خسته میکشم *

نوروز یعنی هیچ زمستانی ماندنی نیست اگرچه

 کوتاه ترین شبش یلدا باشد *

نوروز پیام آورمهراست که مرا وامیدارد تنها به

خاطر تودوست داشتن را یاد بگیرم *

*با توازخاطره ها سرشارم . جشن نوروز تورا

کم دارم *

سال تحویل دلم میگیرد .   با توتاآخرخط بیدارم

اگر چه یادمان میرود که عشق تنها دلیل زندگی

است .

اما خداراشکرکه نوروز هرسال این فکراربه

 یاد مان می آورد.

پـس           " نیلوفرم "     

        نوروزت مبارک

       که سالت را سرشارازعشق کند

*******

با سلام و دورود خدمت همه شما عزیزان

آرزوی کامیابی برای همه تون دارم .

ازتمام عزیزانی که درطول سال گذشته ، بنده و وبلاگ

عاشقانه هاراموردعنایت خودشون قراردادند

بی نهایت سپاس گذارم وامید وارم تونسته باشم جبران

محبت شون روانجام بدم .

فرارسیدن سال نو رو پیشاپیش خدمت همه

تبریک عرض میکنم .

به همه این نوید رومیدم که سال بسیارخوبی درپیش

خواهیم داشت .

این پست آخرین پست عاشقانه هادرسال 1390 خواهد بود

واگرعمری بود درسال 1391درخدمتتون هستم .

         گویند  شقایق ها نمیمیرند

     تا مــرگ شقــایق ها  دوستــت دارم

تقدیم به عشق خودم  ( نیلوفر )

وقتی من امدم ودستم را به سویت درازکردم ، گفتی .

ازقفس چه میدانی ؟ گفتم : آزادی

گفتی ازتنهایی ؟ گفتم : همزبانی

ازمحبت ؟  : عشق

ازدوستی ؟ : صداقت

ازبهار ؟ : طراوت

ازسفر ؟ : انتظار

ازجدایی؟؟؟؟؟؟؟؟  :.......

بازهم گفتی جدایی ؟ سکوت من ترا شکست وبه گریه انداخت

به چشمانم نگاه کردی وگفتی بگو....

من آغوش به رویت گشودم وگفتم :

جدایی ، هرگز .... بی تومن میمیرم 

    اینم تقدیم به کسی که بیشتر ازهرکس دوسش

 دارم" نیلوفر"

*************

امروزازطرف یکی ازدوستام یک پیامک بدستم رسیده

 که به نظرمن خیلی جالبه ودربطن این جمله یک پیام

 بسیارظریف نهفته است که متاسفانه پیام اخلاقی

مثبت این جمله درموردافرادانگشت شماری صدق میکنه

 امیدوارم شما هم ازنکته ظریف نهفته دراین پیام خوشتون بیاد. 

پیامک اینه :

دختری به کوروش کبیرگفت .

من عاشقت هستم :

کوروش گفت .

لیاقت شما برادرمه که ازمن زیبا تره

وپشت سرشم ایستاده !

دخترک برگشت ودیدکسی نیست.

کوروش گفت :

اگه عاشق واقعی بودی پشت سرت

را نگاه نمی کردی !!!!!

روی قبرم بنویسید کبوترشدورفت

زیرباران غزلی خواند،دلش ترشوورفت

چه تفاوت که چه خوردست غم دل یاسم

آنقدرغرق جنون بودکه پرپرشد ورفت

روزمیلاد همان روزکه عاشق شده بود

مرگ بالحظه ای میلادبرابرشد ورفت

هرغروب ازدل خورشید گذرخواهد کرد

دختری ساده که یک روزکبوترشد ورفت

معلم پرسید عشق یعنی چه ؟

هیچکس جوابی نداد همه ی کلاس یکباره ساکت شد همه به هم دیگه نگاه می کردند ناگهان لنا یکی از بچه های کلاس آروم سرشو انداخت پایین در حالی که اشک تو چشاش جمع شده بود. لنا 3 روز بود با کسی حرف نزده بود بغل دستیش نیوشا موضوع رو ازش پرسید .بغض لنا ترکید و شروع کرد به گریه کردن معلم اونو دید و…

گفت:لنا جان تو جواب بده دخترم عشق چیه؟

لنا با چشمای قرمز پف کرده و با صدای گرفته گفت:عشق؟

دوباره یه نیشخند زدو گفت:عشق… ببینم خانوم معلم شما تابحال کسی رو دیدی که بهت بگه عشق چیه؟

معلم مکث کردو جواب داد:خب نه ولی الان دارم از تو می پرسم

لنا گفت:بچه ها بذارید یه داستانی رو از عشق براتون تعریف کنم تا عشق رو درک کنید نه معنی شفاهی شو حفظ کنید

و ادامه داد:من شخصی رو دوست داشتم و دارم از وقتی که عاشقش شدم با خودم عهد بستم که تا وقتی که نفهمیدم از من متنفره بجز اون شخص دیگه ای رو توی دلم راه ندم برای یه دختر بچه خیلی سخته که به یه چنین عهدی عمل کنه. گریه های شبانه و دور از چشم بقیه به طوریکه بالشم خیس می شد اما دوسش داشتم بیشتر از هر چیز و هر کسی حاضر بودم هر کاری براش بکنم هر کاری…

من تا مدتی پیش نمی دونستم که اونم منو دوست داره ولی یه مدت پیش فهمیدم اون حتی قبل ازینکه من عاشقش بشم عاشقم بوده چه روزای قشنگی بود sms بازی های شبانه صحبت های یواشکی ما باهم خیلی خوب بودیم عاشق هم دیگه بودیم از ته قلب همدیگرو دوست داشتیم و هر کاری برای هم می کردیم من چند بار دستشو گرفتم یعنی اون دست منو گرفت خیلی گرم بودن عشق یعنی توی سردترین هوا با گرمی وجود یکی گرم بشی عشق یعنی حاضر باشی همه چیزتو به خاطرش از دست بدی عشق یعنی از هر چیزو هرکسی به خاطرش بگذری اون زمان خانواده های ما زیاد باهم خوب نبودن اما عشق من بهم گفت که دیگه طاقت ندارم و به پدرم موضوع رو گفت پدرم ازین موضوع خیلی ناراحت شد فکر نمی کرد توی این مدت بین ما یه چنین احساسی پدید بیاد ولی اومده بود پدرم می خواست عشق منو بزنه ولی من طاقت نداشتم نمی تونستم ببینم پدرم عشق منو می زنه رفتم جلوی دست پدرم و گفتم پدر منو بزن اونو ول کن خواهش می کنم بذار بره بعد بهش اشاره کردم که برو اون گفت لنا نه من نمی تونم بذارم که بجای من تورو بزنه من با یه لگد اونو به اونطرف تر پرتاب کردم و گفتم بخاطر من برو … و اون رفت و پدرم منرو به رگبار کتک بست عشق یعنی حاضر باشی هر سختی رو بخاطر راححتیش تحمل کنی.بعد از این موضوع عشق من رفت ما بهم قول داده بودیم که کسی رو توی زندگیمون راه ندیم اون رفت و ازون به بعد هیچکس ازش خبری نداشت اون فقط یه نامه برام فرستاد که توش نوشته شده بود: لنای عزیز همیشه دوست داشتم و دارم من تا آخرین ثانیه ی عمر به عهدم وفا می کنم منتظرت می مونم شاید ما توی این دنیا بهم نرسیم ولی بدون عاشقا تو اون دنیا بهم می رسن پس من زودتر می رمو اونجا منتظرت می مونم خدا نگهدار گلکم مواظب خودت باش

دوستدار تو (ب.ش)

لنا که صورتش از اشک خیس بود نگاهی به معلم کردو گفت: خب خانم معلم گمان می کنم جوابم واضح بود

معلم هم که به شدت گریه می کرد گفت:آره دخترم می تونی بشینی

لنا به بچه ها نگاه کرد همه داشتن گریه می کردن ناگهان در باز شد و ناظم مدرسه داخل شدو گفت: پدرو مادر لنا اومدن دنبال لنا برای مراسم ختم یکی از بستگان

لنا بلند شد و گفت: چه کسی ؟

ناظم جواب داد: نمی دونم یه پسر جوان

دستهای لنا شروع کرد به لرزیدن پاهاش دیگه توان ایستادن نداشت ناگهان روی زمین افتادو دیگه هم بلند نشد

آره لنای قصه ی ما رفته بود رفته بود پیش عشقش ومن مطمئنم اون دوتا توی اون دنیا بهم رسیدن…

لنا همیشه این شعرو تکرار می کرد

خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد؟ خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد؟ آغاز کسی باش که پایان تو باشد

برای عشق تمنا کن ولی خار نشو.

 برای عشق قبول کن ولی غرورتت را از دست نده .

 برای عشق گریه کن ولی به کسی نگو.

برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببینه.

 برای عشق پیمان ببند ولی پیمان نشکن .

برای عشق جون خودتو بده ولی جون کسی رو نگیر .

 برای عشق وصال کن ولی فرار نکن .

برای عشق زندگی کن ولی عاشقونه زندگی کن

. برای عشق بمیر ولی کسی رو نکش .

برای عشق خودت باش ولی خوب باش.

اینجا آسمان ابریست ، آنجا را نمیدانم...

اینجا شده پائیز ، آنجا را نمیدانم... اینجا فقط رنگ است ،

 آنجا را نمیدانم... اینجا دلی تنگ است ، آنجا را نمیدانم.

وقتی که بچه بودم هر شب دعا میکردم که خدا یک دوچرخه به من بدهد..

 بعد فهمیدم که اینطوری فایده ندارد.

 پس یک دوچرخه دزدیدم و دعا کردم که خدا مرا ببخش

هی با خود فکر می کنم ، چگونه است که ما ،

در این سر دنیا ، عرق می ریزیم و وضع مان این است و آنها ،

 در آن سر دنیا ، عرق می خورند و وضع شان آن است! ...

نمی دانم ، مشکل در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن ؟

دکترشریعتی

مرغ دل به یادت پر می کشید ..

 بر شاخه ای نشست

گردبادی وزید...

دست دل لرزید و مرغ دل پرید..

بارخدایا ...

 ازعشق امروزمان برای فرداهایمان چیزی باقی بگذار برای روزی که فراموش می کنیم عاشق بوده ایم.

 چیزی کنار بگذار.

 یک مشت ...

اندازه یک لبخند...

یک خاطره...

یک نگاه...

 تا دوباره بشکفد تا دوباره بباردو سراب گرداند

همه قلب و روح و جانمان را...

 من زاده ی تنهایی ام

در شعر من چرخی بزن ای هد هد دیوانه ام

یاری کن اینک قلب را ای مستی بی باد ه ام

ما را به دریای جنون گه می کشی گه میروی

با من نکن ای جان من ! تو شمع ومن پروانه ام

در وادی بی صبر خویش هم تاز من زین مرگ باش

افسرده تر از من نگو ،دیدی ولی زندانی ام!

آخر شبی از درد خویش فکری کنم بر مرگ خویش!

خود را می آویزم به دار درمانده و شیدایی ام!

رفتی فلک بر کار خویش از یاد بردی یار خویش

دستی به دل داری و من ابری به دل  بارنی ام

همصحبت دیوان شدی ای وای بر دنیای خویش

مردی کن و ما را ببخش همصحبتی پنهانی ام!

با ما نکردی تو جفا کشتی مرا تو در خفا

              زین رسم را با خود ببر من زاده ی تنهایی ام!

  --داستان عاشقی گل شقایق

 از زبان خودش—

گلی بودم به صحرایی نه با این رنگ و زیبایی

نبودم آن زمان  هرگز نشان عشق و شیدایی 

ز ره آمد یکی خسته به پایش خار بنشسته

و عشق از چهره اش پیدای پیدا بود ز  آنچه زیر لب می گفت

 شنیدم سخت شیدا بود نمی دانم چه بیماری

به جان دلبرش  افتاده بود-اما  -

طبیبان گفته بودندش اگر یک شاخه گل آرد

 ازآن نوعی که  من بودم بگیرند ریشه اش را و بسوزانند

 شود مرهم

برای دلبرش آندم شفا یابد

 چنانچه با خودش می گفت بسی کوه و بیابان را

بسی صحرای سوزان  را به دنبال گلش بوده

 و یک دم هم نیاسوده، که افتاد چشم او ناگه

به روی من

 بدون لحظه ای تردید شتابان شد به سوی من

به آسانی مرا با ریشه از خاکم  جدا کرد و به ره افتاد

 و او می رفت و من در دست او بودم

 هوا چون کور? آتش،  زمین می سوخت

و دیگر داشت در دستش تمام ریشه ام می سوخت

 در این صحرا که آبی نیست

 به جانم هیچ تابی نیست

اگر گل ریشه اش سوزد که وای بر من

 برای دلبرم هرگز  دوایی نیست

و از  این گل که جایی نیست خودش هم تشنه بود اما  !

 نمی فهمید حالش را چنان می رفت و

من در دست اوبودم

 و حالامن تمام هست او بودم

دلم می سوخت اما راه پایان  کو ؟

 نه حتی آب،نسیمی در بیابان کو ؟

و دیگر داشت در دستش تمام جان من می  سوخت

که ناگه

 روی زانوهای خود خم شد دگر از صبر او کم شد

دلش لبریز ماتم  شد کمی اندیشه کرد- آنگه   -

 مرا در گوشه ای از آن بیابان کاشت

نشست و سینه  را با سنگ خارایی

زهم بشکافت

زهم بشکافت  
اما ! آه

 صدای قلب او گویی  جهان را زیرو رو می کرد

زمین و آسمان را پشت و رو می کرد

 و هر چیزی که هرجا  بود با غم رو به رو می کرد

نمی دانم چه می گویم ؟ به جای آب، خونش را

 به من  می داد و بر لب های او فریاد  
  "بمان ای گل"

که تو تاج سرم هستی دوای دلبرم  هستی

"بمان ای گل"

ومن ماندم

 نشان عشق و شیدایی

و با این رنگ و  زیبایی

 و نام من شقایق شد

 گل همیشه عاشق شد

تقدیم به نیلوفرعزیزم