یه پروانه را با دستات می گیری.
بدش می خوای ببینی زنده هست؟
انگشتاتو باز کنی ....
فرار میکنه.
محکم بگیری....می میره.
دوست داشتن هم یه چیزی مثل پروانه هست

  دوستت دارم به چشمانی که رنگش رنگ شبهاست 
  به آن نازی که در چشم تو پیداست 
  به لبخندی که چون لبخند گلهاست 
به رخسارت که چون مهتاب زیباست 
  به گلهای بهار و عشق و هستی 
  به قرآنی که او را می پرستی 
  قسم ای نازنین تا زنده هستم 
  تو را من دوست دارم....میپرستم         ( تقدیم به نیلوفر عزیزم )